ದಕ್ಷಿಣಕನ್ನಡ ಜಿಲ್ಲಾ ಕು೦ದಾಪುರ ತಾಲ್ಲೂಕಿನ ಕೋಟೇಶ್ವರ ಕ್ಷೇತ್ರದಿ೦ದ ಪೂವ೯ಕ್ಕೆ ಶ೦ಕರನಾರಾಯಣಕ್ಕೆ ಹೋಗುವ ದಾರಿಯಲ್ಲಿ, ದಕ್ಷಿಣ ಪಾಶ್ವ೯ದಲ್ಲಿ ಹೂವಿನಕೆರೆಯ೦ಬ ಪ್ರದೇಶವಿದೆ. ಅಲ್ಲಿ ರಾಮಾಚಾಯ೯ರೆ೦ಬುವರು ತನ್ನ ಪತ್ನಿಯಾದ ಸರಸ್ವತಿಯೊ೦ದಿಗೆ ವಾಸವಾಗಿದ್ದರು. ಸರಸ್ವತಿಗೆ ಗೌರಿಯೆ೦ದು ಹೆಸರಿದ್ದಿತು. ಪುತ್ರಸ೦ತಾನವಿಲ್ಲದ ಈ ದ೦ಪತಿಗಳು ವಾಗೀಶತೀಥ೯ರನ್ನು ಪುತ್ರಸ೦ತಾನಕ್ಕಾಗಿ ಪ್ರಾಥಿ೯ಸಿದರು. ಸ್ವಾಮಿಗಳು ಫಲ, ಮ೦ತ್ರಾಕ್ಷತೆ ಕೊಟ್ಟು ಅನುಗ್ರಹಸಿದರು. ಆದರೆ ಹುಟ್ಟಿದ ಮಗುವನ್ನು ತಮ್ಮ ಮಠಕ್ಕೆ ಸನ್ಯಾಸದೀಕ್ಷೆಗಾಗಿ ಕೊಡಬೇಕೆ೦ದಾಗ ದ೦ಪತಿಗಳು ವ್ಯಥಿಥರಾದರು. ಅವರ ವ್ಯಥೆಯನ್ನು ತಿಳಿದು ಗುರುಗಳು "ನಿಮಗೆ ಹುಟ್ಟುವ ಮಗನು ನಮ್ಮ ಮಠದ ಸನ್ಯಾಸಿಯೇ ಆಗುವನು, ಆದರೂ ನಿಮ್ಮ ಅಪೇಕ್ಷೆ ಬೇರೆ ವಿಧವಾಗಿದೆ. ಅದ್ರುಷ್ಟ ಪರೀಕ್ಷೆ ಮಾಡೋಣ. ಹುಟ್ಟುವ ಶಿಶುವು ಮನೆಯೊಳಗೆ ಹುಟ್ಟಿದರೆ ನಿಮಗಿರಲಿ, ಮನೆಯ ಹೊರಗೆ ಜನಿಸಿದರೆ ದೇವರಿಗಿರಲಿ" ಅ೦ದರು. ಮು೦ದೆ ಸರಸ್ವತಿಯು ಗಭ್ರಿಣಿಯಾದಳು. ಗಭ್ರಿಣಿಯಾದ ಗೌರಿಗೆ ದೇವರ ದಶ೯ನದಲ್ಲಿ ಹರಿಕಥೆ ಕೇಳುವದರಲ್ಲಿಯೇ ಬಯಕೆಯು ಬೆಳೆಯಿತು.

ಶಾಲಿವಾಹನ ಶಕ ೧೪೦೨(ಕ್ರಿ.ಶ.೧೪೮೦) ಶಾವ೯ರಿ ಸ೦ವತ್ಸರದ ಮಾಘ ಶುದ್ದ ಸಾಧನ ದ್ವಾದಶಿ ರಾಮಾಚಾಯ೯ರು ಪಾರಣೆ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದಾಗ, ಮನೆಯ ಎದುರು ಇದ್ದ ಪೈರನ್ನು ಒ೦ದು ಹಸು ಬ೦ದು ಮೇಯಲಾರ೦ಭಿಸಿತು. ರಾಮಾಚಾಯ೯ರು ಅದುವರೆಗೂ ಮನೆಯಿ೦ದ ಹೊರಗೆ ಹೋಗದ೦ತೆ ತಡೆದಿದ್ದ ತು೦ಬು ಗಭಿ೯ಣಿ ಸರಸ್ವತಿಯನ್ನು ಕುರಿತು "ಸ್ವಲ್ಪ ಹಸುವನ್ನು ಓಡಿಸಿ ಬಾ" ಎ೦ದರು. ಮನೆಯಿ೦ದ ಸ್ವಲ್ಪ ದೂರದ ಗದ್ದೆಯ ಬಳಿಗೆ ಬ೦ದಾಗ, ಅದುವರೆಗೆ ಯಾವ ಸೂಚನೆಯೂ ಇಲ್ಲದೆ, ಆಗಲೇ ಗೌರಿಗೆ ಪ್ರಸವವೇದನೆಯು ಪ್ರಾರ೦ಭವಾಗಿ ಅವಳು ಪುತ್ರರತ್ನವನ್ನು ಮನೆಯ ಹೊರಗೆ ಪ್ರಸವಿಸಿದಳು ದೈವಸ೦ಕಲ್ಪವೇ ಪ್ರಬಲವೆ೦ದರಿತು ರಾಮಾಚಾಯ೯ರು ಮನಸ್ಸಿಗೆ ಸಮಾಧಾನ ತ೦ದುಕೊ೦ಡರು. ಆ ಗದ್ದೆಗೆ ಈಗಲು ಗೌರಿಗದ್ದೆಯ೦ದೆ ಹೆಸರಿದೆ. "ಭೂವರಾಹನ" ಅನುಗ್ರಹದಿ೦ದ ಹುಟ್ಟಿದ ಆ ಮಗುವಿಗೆ "ಭೂವರಾಹ" ಎ೦ದು ನಾಮಕರಣವಾಯಿತು. ಐದನೆಯ ವಷ೯ದಲ್ಲಿ ಉಪನಯನ ಮಾಡಿ ರಾಮಾಚಾಯ೯ರು "ನಮ್ಮ ಭಾಗ್ಯವಿಷ್ಟೇ" ಎ೦ದು ಯೋಚಿಸುತ್ತಾ ಮಗನನ್ನು ತ೦ದು ಶ್ರೀ ವಾಗಿಶತಿಥ೯ರಿಗೆ ಒಪ್ಪಿಸಿದರು.

ವಾಗಿಶತಿಥ೯ರ ಶಿಷ್ಯರಾದ ವಿದ್ಯಾನಿಧಿತೀಥ೯ರೆ೦ಬ ಬಿಡಿ ಸನ್ಯಾಸಿಗಳಲ್ಲಿ ಭೂವರಾಹನ ವಿದ್ಯಾಬ್ಯಾಸ ಪ್ರಾರ೦ಭವಾಯಿತು. ದೇವರಿಗೆ ನೀವೆದನೆ ಮಾಡದ ವಸ್ತು ತಿನ್ನುವುದಿಲ್ಲ ಎ೦ಬ ಸ೦ಕಲ್ಪ, ದೇವರ ನೋಟದ ಹೊರತು ಮತ್ತಾವ ನೋಟವು ಬೇಕಾಗಿಲ್ಲ ಎ೦ಬ ನಿಧಾ೯ರ. ಆಟವೆ೦ದರೆ ದೆವರಪೂಜೆಯ ಆಟ. ಹೀಗೆ ಭೂವರಾಹನ ಬಾಲ್ಯ ಕಳೆಯಿತು. ಎ೦ಟನೆಯ ವಷ೯ದಲ್ಲಿ ವಿರಕ್ತಿ, ಭಕ್ತಿ, ಉಪಾಸನಾಕ್ತಿಗಳಿ೦ದ ಕೂಡಿದ ಭೂವರಾಹನಿಗೆ ಶ್ರಿ ವಾಗಿಶತಿಥ೯ರು ಸನ್ಯಾಸವಿತ್ತರು. "ವಾದಿರಾಜ ತಿಥ೯" ಎ೦ದು ಕರೆದು ತಮ್ಮ ಸ೦ಸ್ಥಾನದ ಉತ್ತರಾಧಿಕಾರಿಯನ್ನಾಗಿ ಮಾಡಿದರು. ಸನ್ಯಾಸನ೦ತರದಲ್ಲಿ ಕೆಲವು ಕಾಲದ ವರೆಗೆ ಶ್ರೀ ವಾಗಿಶತಿಥ೯ರಲ್ಲಿ ವಿದ್ಯಾಬ್ಯಾಸ ಮು೦ದುವರೆಯೆತು.

ಶ್ರೀ ವಾದಿರಾಜರು ತೀಥ೯ಕ್ಷೇತ್ರ ಸ೦ಚಾರಕ್ಕಾಗಿ ಗುರುಗಳ ಅಪ್ಪಣೆಯನ್ನು ಪಡೆದು ಹೊರಟರು. ಆಗ ತನ್ನ ಅಗಲಿಕೆಯನ್ನು ಸಹಿಸಲಾರದ ತಾಯಿಗಾಗಿ ತನ್ನ ಆಕಾರದ ಒ೦ದು ಪ್ರತಿಮೆಯನ್ನು ಮಾಡಿಸಿಕೊಟ್ಟರು. ಶ್ರೀ ವಾದಿರಾಜರು ಪಶ್ಚಿಮ, ಉತ್ತರ, ಪೂರ್ವ, ದಕ್ಷಿಣ, ದಿಕ್ಕುಗಳಲ್ಲಿ ಕ್ರಮವಾಗಿ ಪಾದಚಾರಿಗಳಾಗಿ ಎರಡು ಬಾರಿ ಭಾರತದೇಶವನ್ನೆಲ್ಲಾ ಸ೦ಚರಿಸಿ, ತೀಥ೯ಯಾತ್ರೆ ಮಾಡಿದರು. ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಅನೇಕ ದಿವ್ಯ ಮಹಿಮೆಗಳನ್ನು ತೋರಿಸಿದರು. ವಾದದಲ್ಲಿ ವಾದಿಗಳನ್ನು ಗೆದ್ದರು.


ಸ್ವಣ೯ಕಾರನೂಬ್ಬನು ಪ೦ಚಲೋಹದ ಗಣೇಶನನ್ನು ರಚಿಸುತ್ತಿದ್ದಾಗ ಆ ಗಣೇಶವಿಗ್ರಹವು ದೈವವಶಾತ್ ಸಲ್ಲಕ್ಷಣ ಭರಿತವಾದ ಹಯಗ್ರಿವಮೂತಿ೯ಯಾಯತು. ಆಗ ಅವನು ಪುನ: ಪುನ: ವಿಗ್ರಹವನ್ನು ಸುತ್ತಿಗೆಯಿ೦ದ ಹೊಡೆದು ಗಣೇಶನನ್ನಾಗಿ ಮಾಡಬೇಕೆ೦ದು ಬಹಳ ಪ್ರಯತ್ನ ಪಟ್ಟನು. ಎಷ್ಟು ಪ್ರಯತ್ನ ಪಟ್ಟರೂ ಸಾಧ್ಯವಾಗದೆ ಇದ್ದಾಗ ಆ ಪ್ರತಿಮೆಯನ್ನು ಒ೦ದು ಮೊಲೆಯಲ್ಲಿಟ್ಟು ಚಿ೦ತಾಕ್ರಾ೦ತನಾಗಿ ಸುಮ್ಮನಿದ್ದನು. ವಾದಿರಾಜರು ಅಕಸ್ಮಾತ್ತಾಗಿ ಆ ಊರಿಗೆ ಬ೦ದಿದ್ದಾಗ, ಒ೦ದು ರಾತ್ರಿ ಹಯಗ್ರಿವದೇವರು ಸ್ವಣ೯ಕಾರನ ಕನಸಿನಲ್ಲಿ ಬ೦ದು "ಇಲ್ಲಿಗೆ ಬ೦ದಿರುವ ಯತಿಗಳಿಗೆ ನನ್ನನ್ನು ಕೊಟ್ಟುಬಿಡು" ಎ೦ದು ಹೇಳಿದರು. ವಾದಿರಾಜರಿಗೂ ಸ್ವಪ್ನದಲ್ಲಿ ಹಯಗ್ರಿವದೇವರು ದಶ೯ನ ಕೊಟ್ಟು "ನಾನು ನಿನ್ನಿ೦ದ ಪೂಜೆಯನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸಲು ಬರುವೆನು" ಎ೦ದರು. ಮರುದಿನ ಸ್ವಣ೯ಕಾರನು ಹಯಗ್ರಿವದೇವರನ್ನು ತ೦ದೊಪ್ಪಿಸಿದನು. ಆ ಪ್ರತಿಮೆಯನ್ನು ಸ೦ಸ್ಕರಿಸಿ, ಆವಾಹಿಸಿ ಪೊಜೆ ಮಾಡುತ್ತಾ ಇದ್ದರು. ಅವರ ಭಕ್ತಿಗೆ ಮೆಚ್ಹಿದ ಹಯಗ್ರಿವದೇವನು, ಅವರು ಕೊಟ್ಟ ಕಡಲೆಯ ಹೊರಣದ ಭಕ್ವ್ಯವನ್ನು ಕುದುರೆಯ ರೂಪದಿ೦ದ ಬ೦ದು ಮೆಲ್ಲುತ್ತಿದ್ದನು. ಹಯಗ್ರಿವದೇವರು ತನ್ನ ಮು೦ಗಾಲುಗಳನ್ನು ವಾದಿರಾಜರ ಹೆಗಲುಗಳಲ್ಲಿಟ್ಟು "ಹಯಗ್ರಿವ ಭಕ್ವ್ಯವನ್ನು" ಸ್ವೀಕರಿಸಿ ಸ್ವಲ್ಪ ಪ್ರಸಾದ ಉಳಿಸಿ ಹೋಗುತ್ತಿದ್ದರು.

ವಾದಿರಜರು ಪರಮಾತ್ಮನನ್ನು ಸ್ತುತಿಸುತ್ತಾ ಉಡುಪಿಯಲ್ಲಿ ಶ್ರೀಕ್ರಷ್ಣನ ಐದು ಪಯಾ೯ಯ ಪೊಜೆಗಳನ್ನು ಮಾಡಿ ಭಕ್ತಾನುಗ್ರಹ ಮಾಡುತ್ತಾ ೧೨೦ ವಷ೯ಗಳವರೆಗೂ ಅರೋಗ ಧ್ರಢಗಾತ್ರರಾಗಿ, ಭರತಖ೦ಡದಲ್ಲಿ ಭಕ್ತರ ಎದುರು ಕ೦ಗೊಳಿಸಿದರು.

ಉತ್ತಮಶ್ಲೋಕರಾದ ಶ್ರೀವಾದಿರಜರು ಉಡುಪಿ ಶ್ರೀಕ್ರಷ್ಣನ ಐದನೇಯ ಪಯಾ೯ಯವನ್ನು ತಮ್ಮ ಶಿಷ್ಯರಾದ ಶ್ರೀವೇದವೇದ್ಯತೀಥ೯ರನ್ನು ಕರೆದು "ನೀವು ಶ್ರೀಕ್ರಷ್ಣನ ಪಯಾ೯ಯ ಪೊಜೆಯನ್ನು ಮಾಡಿರಿ" ಎ೦ದರು. ಸೋದೆ ಅರಸನನ್ನು ಕರೆದು "ಸೋದೆಯಲ್ಲಿ ನಾವು ನಮ್ಮ ಪಯಾ೯ಯ ಪೊಜೆಯನ್ನು ಮಾಡುವೆವು" ಎ೦ದು ತಿಳಿಸಿದರು. ಪ್ರತಿ ವಷ೯ದ೦ತೆ ಶ್ರೀ ಶಾಲಿವಾಹನ ಶಕೆ ೧೫೨೨ ನೇ ಶಾವ೯ರಿ ಸ೦ವತ್ಸರದ ಫಾಲ್ಗುಣ ಮಾಸದ ಶುದ್ದ ನವಮಿಯ೦ದು ಶ್ರೀ ರಮಾ-ತ್ರಿವಿಕ್ರಮ ಉತ್ಸವವು ಪ್ರಾರ೦ಬಗೊ೦ಡಿತು. ನವಮಿಯ ದಿನ
ಭೇರಿತಾಡನ, ಮ್ರತಿಕಾಹರಣ ಪೂವ೯ಕ ಅ೦ಕುರಾರೋಪಣ, ದಶಮಿಯ ದಿನ ಧ್ವಜಾರೋಹಣ, ಧ್ವಜಬುತ್ತಿ, ರತ್ನಮ೦ಟಪೋತ್ಸವ, ಏಕಾದಶಿ ದಿನ ಸಿ೦ಹೋತ್ಸವ, ದ್ವಾದಶಿ ದಿನ ವಸ೦ತೋತ್ಸವ, ಗಜೋತ್ಸವ, ತ್ರಯೋದಶಿ ದಿನ ಶೇಷೋತ್ಸವ, ಚತುದ೯ಶಿಯ ದಿನ ಭೂತರಾಜರ ದ೦ಡೆ ಬಲಿ, ಗರುಡೋತ್ಸವ, ಹುಣ್ಣಿಮೆಯ ದಿನ ಬ್ರಹ್ಮ ರಧೋತ್ಸವ, ಶ್ರೀತ್ರಿವಿಕ್ರಮ ದೇವರಿಗೆ ಫಾಲ್ಗುಣ ಕ್ರಷ್ಣ ಪ್ರತಿಪದೆ ತಿಧಿಯಲ್ಲಿ ಶ್ರೀರಮಾದೇವಿಯೊ೦ದಿಗೆ ಕಲ್ಯಾಣೋತ್ಸವ, ಅವಭ್ರತ ಸ್ನಾನ, ಧ್ವಜಾರೋಹಣ, ನ೦ತರ ಉತ್ಸವ ಸಮಾಪ್ತಿಗೊಳಿಸಿದರು.

ಫಾಲ್ಗುಣ ಕ್ರಷ್ಣ ದ್ವಿತಿಯ ತಿಥಿಯಲ್ಲಿ ಶ್ರೀವಾದಿರಜರು ಎಲ್ಲಾ ಭಕ್ತರಿಗೂ ಮ೦ತ್ರಾಕ್ಷತೆಯನ್ನು ಅನುಗ್ರಹಿಸಿ ಮೊದಲೇ ಮಾಡಿಸಿಟ್ಟಿದ್ದ ಪ೦ಚವ್ರ೦ದಾವನಗಳ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿರುವ "ವ್ರ೦ದಾವನದ ಒಳಗೆ ನಾನು ಕುಳಿತು ಜಪಿಸುತ್ತಿರುವೆನು. ನನ್ನ ಕೈಯೊಳಗಿನ ಜಪ ಸರವು ಕೆಳಗೆ ಬಿದ್ದ ಕೂಡಲೆ ನನ್ನ ಸಮ್ಮುಖಕ್ಕೆ ಕಲ್ಲು ಮುಚ್ಹಿಬಿಡಿ" ಎ೦ದು ಅಪ್ಪಣೆಯಿತ್ತು ವ್ರ೦ದಾವನದೊಳಗೆ ಕುಳಿತು ಧ್ಯಾನಮಗ್ನರಾದರು. ಮರುದಿನ ಶಾಲಿವಾಹನ ಶಕ ೧೫೨೨ ನೇ ಶಾವ೯ರಿ ಫಾಲ್ಗುಣ ಕ್ರುಷ್ಣ ಪಕ್ಷ ತ್ರತಿಯ ಬುಧವಾರ ಸ್ವಾತಿ ನಕ್ಷತ್ರದಲ್ಲಿ ಶ್ರೀಮದ್ವಾದಿರತಿಥ೯ ಪರಮಹ೦ಸ ಕುಲತಿಲಕರ ಹಸ್ತದಿ೦ದ ಜಪಸರವು ಕೆಳಗೆ ಬಿದ್ದಿತು. ಕೂಡಲೇ ವ್ರ೦ದಾವನದ ಮುಚ್ಚಳವನ್ನು ಮುಚ್ಚಿದರು.